بهارستان

در خیابان خواجه عطا، جایی میان درختان نخل و خاطره‌ی آفتاب جنوب، «بهارستان» متولد شد؛ نه فقط به‌عنوان یک ساختمان مسکونی، بلکه به‌عنوان نخستین گام جدی ما در مسیر معماری اجتماعی و پایدار. در روزهایی که بندرعباس هنوز پذیرای ایده‌های نو در بافت شهری نبود، ما ایستادیم بر لبه‌ی نگاه سنت و آینده. نتیجه، نمایی شد با شبکه‌ای منظم از لوورها که نور و سایه را مثل موسیقی در طول روز تغییر می‌دادند — نمایی که به جای تظاهر، آرامش را نفس می‌کشید.

ساختمان بهارستان بر پایه‌ی فرم خطی و منظم طراحی شد؛ فرمی که در آن سطوح عمودی باربر، بدون هرگونه تزیین زائد، صرفاً با شبکه‌های سایه‌بان‌ (لوورهای بتنی) بازی می‌کنند.