آناهیتا

در دل یک کوچه‌ی بن‌بست آرام، مشرف به پارکی کوچک و زنده، آناهیTA شکل گرفت؛ ساختمانی که نه‌فقط برای زندگی، که برای «زیستن» طراحی شده است. بوگنویلی‌ها (گل کاغذی) با رنگ‌های تندشان، لطافتی شاعرانه به هندسه‌ی خشک سنگ‌ها بخشیده‌اند.

طراحی ساختمان آناهیتا بر پایه‌ی ایده‌ی تنوع در تجربه‌ی سکونت استوار شده است. برخلاف بسیاری از پروژه‌های آپارتمانی که در آن تمام طبقات کپی‌شده‌ای از یکدیگرند، آناهیتا هر طبقه را داستانی مستقل می‌بیند. از واحدهای یک‌خوابه با پنجره‌های تمام‌قد که با طبیعت اطراف در گفت‌وگوی بصری‌اند، تا پنت‌هاوسی با حیاط اختصاصی که یک باغ شهری را به ارتفاع برده است.